Drukuj

W szydłowieckim ratuszu, w jednej z sal II piętra zmarł w 1900 roku Władysław Aleksander Malecki, jeden z wybitniejszych polskich malarzy realistów. Malecki studiował malarstwo w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Chrystiana Breslauera.

Był wybitnym pejzażystą. Podróżował po Bawarii i Tyrolu, utrwalając tamtejsze widoki w rysunku, akwareli i oleju.  W 1868 został członkiem zwyczajnym monachijskiego Kunstvereinu, a rok później zadebiutował na I Międzynarodowej Wystawie Sztuki w tamtejszym Glaspalast.

Z powodzeniem prezentował obrazy na wystawach międzynarodowych: w 1872 na 48. Wystawie Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie, w 1873 na Wystawie Powszechnej w Wiedniu oraz dwukrotnie w Crystal Palace Picture Gallery w Londynie, zdobywając tam w 1874 złoty medal za obraz "Przedmieście Krakowa" a w 1877 srebrny za "Krajobraz w Górach Bawarskich".

Po powrocie do ojczyzny jego malarstwo nie znalazło  uznania polskich krytyków. Sytuacja materialna malarza była coraz gorsza.  Jak zwykle w takich sytuacjach, odwrócili się od niego koledzy i przyjaciele, których miał mnóstwo, gdy mu się dobrze wiodło. Malecki imał się różnych zajęć i posad, lecz bez powodzenia. W 1898 roku burmistrz Szydłowca zaoferował mu mecenat i mieszkanie w jednej z ratuszowych izb. Pomimo, że Malecki sumiennie wywiązywał się ze swych zobowiązań,  malując  szydłowieckie i podszydłowieckie pejzaże i sceny z Powstania Styczniowego,  burmistrzowski mecenat nie okazał się przesadnie hojny.  Malecki zmarł w ratuszowym pokoju z głodu i wycieńczenia.

W ratuszowym pokoju znaleziono po jego śmierci ponad sześćset obrazów, szkiców olejnych,  i ogromną ilość rysunków oraz akwarel. W 1901 r. wystawiono w Szydłowcu na licytację i sprzedano. Tak uległa rozproszeniu wspaniała spuścizna Maleckiego. Jego nieliczne obrazy znajdują się w Muzeum Narodowym w Kielcach i szydłowieckim Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych.

FaLang translation system by Faboba